De Diegem Cross zal een zure nasmaak achterlaten bij Thibau Nys. Alles leek perfect in de plooi te vallen voor de Europese kampioen: sterke benen, een snel parcours, en geen Mathieu van der Poel of Wout Van Aert aan de start. Toch viel het niet in elkaar voor de 22-jarige renner, die genoegen moest nemen met een podiumplaats na een race waarin hij op meer had gehoopt.
“Ik word de hele wedstrijd genaaid, maar ik laat me ook naaien door bepaalde situaties,” reflecteerde de Baloise-Trek Lions-renner bij Sporza. “Michael (Vanthourenhout, red.) die zijn schoen breekt, een paar valpartijen… Het is allemaal onbewust, maar het kostte me veel energie.” Nys spaarde zichzelf niet in zijn analyse. “In de laatste ronde maak ik een fout net voor de schuine kant, waardoor ik op de vierde plek terechtkom. Ik moest daar sprinten om terug te komen bij die mannen. Ik reed verder wel goed, maar ik kon niet scherp genoeg blijven. Dat is jammer, want ik had wel de benen om te winnen. Om het dan zo weg te geven, doet heel veel pijn.”
“Ik voelde me fysiek misschien wel het sterkst,” vervolgde Nys. “Ik dacht dat het moeilijk zou worden om me nog te passeren na de zandbak. Daar reed ik mijn sprint al, maar daarna zat ik aan mijn limiet. Ik kon vijf à zes meter voorsprong nemen, maar de laatste bochten waren niet scherp genoeg om Laurens achter mij te houden.”
Tijdens de wedstrijd voelde Nys zich vaak ‘ingesloten’. “De koers bleef veel gesloten dan verwacht. Ik belandde telkens in een situatie waarin er niet werd gekoerst of waarin ik een gat moest dichten. Ik liet me te veel in slaap wiegen. Ik reed te weinig mijn eigen koers. Als ik dat wel had gedaan, had ik die wedstrijd kunnen winnen. Dat is erg teleurstellend, ook al is Laurens een verdiende winnaar. Hij deed alles perfect,” besloot Nys.